deneme, şiirimsi

SATIR BAŞI

Olduğum yer yalnızlığın satır
başıydı,

Kim bilir kaçıncı paragraftaydım,

Sonra, birden fark ettim ki!

Bende tıpkı babam gibi,

Karıştırıyordum hep noktayla
virgülün yerini…

Üç noktayla biten uzun cümleler
kuruyordum.

Özne kayboluyor, yüklem anlamını
yitiriyordu.

Ve kimse beni anlamıyordu.

Kalmasını istediklerim gidiyordu ve
canım yanıyordu…

2007 – Ankara

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s